Rasa Aragonesa
Rasa Aragonesa Koyunu
Ovis aries
Tarihçe & Genel Bakış
Rasa Aragonesa, kuzeydoğu İspanya'nın Aragon bölgesine özgü, yörenin en önemli yerel ırkı olan bir koyun ırkıdır. Adı hem bölgeyi hem de kısa, seyrek yününü ('rasa') yansıtır. İki cinsin de boynuzu yoktur, baş yünsüzdür ve yünsüz bölgeler ince, parlak beyaz kılla kaplıdır. Koçlar genellikle yaklaşık 65-85 kg, koyunlar ise yaklaşık 40-50 kg ağırlığındadır. Esas olarak et için yetiştirilir ve bölgenin en yaygın kesim kuzusu olan 'Ternasco de Aragón'u üretir; bu korumalı adlandırma, yaklaşık 70-90 günlük kuzuların 18-24 kg canlı ağırlıkta kesilmesini gerektirir. Irk, Aragon'un geleneksel koyun yetiştiriciliğinde önemli bir yer tutar.
Karakter Profili
Dayanıklı, rustik yapılı, mevsimlik göç yapan ve köklü İspanyol geçmişine sahip bir koyun ırkıdır.
Büyüme Eğrisi
Yaşa göre tahmini ağırlık (kg)
Detaylı Bilgiler
- Koruma durumu (IUCN)
- Domestic (not assessed by IUCN)
- Başlıca hastalıklar
- foot-rot, flystrike, OPP/maedi-visna, pregnancy toxemia, parasitic gastroenteritis
- Yıllık vet ziyareti
- 4
- Zoonoz riski
- Q fever, orf, brucellosis (B. ovis/melitensis), toxoplasmosis (lambing)
- Min. alan
- 3.000 m²
- Barınma
- pasture+shelter
- Beslenme
- ruminant grazer
- Günlük öğün
- 2
- Yasak gıdalar
- copper supplements (toxic to sheep), rhododendron, azalea, yew, wilted cherry, moldy feed
- Yaşam boyu maliyet
- 8000-25000 ₺
- Türkiye yasal durumu
- legal (5996 sayılı veteriner hizmetleri kanunu)
- Çip zorunlu
- Hayır
- CITES eki
- not listed (domesticated)
- Eğitilebilirlik skoru
- 2
Renk Varyantları
Alt Cinsler
Rasa Monegrina, İspanya'nın Aragon bölgesindeki Los Monegros'a özgü Rasa Aragonesa ekoitipidir; biraz daha küçük yapılı ve kurak step koşullarına uyumludur. Koç ağırlığı 50–70 kg arasındadır.
Rasa Turolense, Teruel eyaletine özgü Rasa Aragonesa ekoitipidir; daha iri yapılı olup koç ağırlığı 65–85 kg, dişi ağırlığı 40–50 kg'a ulaşır; dağlık araziye uyumludur.
Rasa Ansotana, Aragon'un Anso Vadisi'ne özgü Rasa Aragonesa ekoitipidir; tarihsel süreçte bazı morfolojik farklılıklar geliştirmiş olup zaman zaman ayrı bir ekoitip olarak kabul edilmektedir.
